Pełny Raport z diagnostyki technicznej i oceny stanu instalacji elektrycznej

Pełny Raport z diagnostyki technicznej i oceny stanu instalacji elektrycznej

Pełny Raport z diagnostyki technicznej i oceny stanu instalacji elektrycznej jest końcowym opracowaniem przygotowywanym po wykonaniu rozszerzonej diagnostyki obiektu. Łączy wyniki oględzin, pomiarów, badania termograficznego i dokumentacji fotograficznej z oceną techniczną oraz konkretnymi zaleceniami dotyczącymi dalszego użytkowania, napraw lub modernizacji instalacji.

Raport nie jest zbiorem samych wyników pomiarowych. Jego zadaniem jest uporządkowanie wszystkich informacji zebranych podczas diagnostyki i przedstawienie ich w taki sposób, aby można było jednoznacznie ustalić, co zostało sprawdzone, jakie problemy wykryto, gdzie się znajdują i jakie działania należy podjąć.

Zakres wykonanej diagnostyki

Na początku raportu określamy obiekt, datę wykonania prac oraz rzeczywisty zakres przeprowadzonej kontroli. Opisujemy również warunki, w których wykonywano diagnostykę, oraz dostęp do poszczególnych części instalacji.

W raporcie wskazujemy między innymi:

• - jakie pomieszczenia i części obiektu zostały objęte diagnostyką;
• - które rozdzielnice i obwody były dostępne;
• - jakie oględziny i pomiary zostały wykonane;
• - czy przeprowadzono badanie termograficzne;
• - które elementy instalacji były niedostępne;
• - których badań nie można było wykonać ze względu na warunki techniczne;
• - jakie ograniczenia należy uwzględnić przy interpretacji wyników.

Dzięki temu zakres raportu odpowiada dokładnie temu, co rzeczywiście zostało sprawdzone podczas wizyty.

Ocena techniczna instalacji

W części technicznej opisujemy stan poszczególnych elementów instalacji. Ocena może obejmować rozdzielnicę, przewody, osprzęt, zabezpieczenia, przewody ochronne, dostępne połączenia wyrównawcze oraz inne elementy mające znaczenie dla działania instalacji.

W zależności od obiektu analizujemy między innymi:

• - stan i sposób wykonania głównej rozdzielnicy;
• - rozmieszczenie i dobór dostępnej aparatury zabezpieczającej;
• - stan przewodów, zacisków i połączeń;
• - stan gniazd, łączników i punktów przyłączeniowych;
• - dostępne elementy instalacji ochronnej PE;
• - RCD, RCBO i SPD;
• - oznaczenia i identyfikację obwodów;
• - widoczne ślady przegrzewania, uszkodzeń, korozji lub zawilgocenia;
• - skutki wcześniejszych napraw, przeróbek i modernizacji.

Jeżeli część instalacji wykonano w różnym okresie albo zastosowano rozwiązania pochodzące z kolejnych modernizacji, informacja ta jest uwzględniana przy ocenie jej obecnego stanu.

Wyniki pomiarów i badań

Raport wykorzystuje wyniki pomiarów wykonanych podczas diagnostyki. W zależności od zakresu mogą to być między innymi pomiary ciągłości przewodów ochronnych, rezystancji izolacji, impedancji pętli zwarcia, parametrów RCD i RCBO, sprawdzenie polaryzacji oraz pomiar uziemienia, jeżeli istniały odpowiednie warunki techniczne.

W raporcie głównym przedstawiamy najważniejsze wnioski wynikające z pomiarów. Pełne wartości i przypisanie wyników do poszczególnych obwodów umieszczamy w osobnym załączniku pomiarowym.

Jeżeli określonego pomiaru nie można było wykonać, nie oznaczamy go jako wyniku negatywnego. Wskazujemy przyczynę, na przykład brak dostępu, brak możliwości przygotowania obwodu albo brak odpowiednich warunków technicznych.

Termografia i dokumentacja fotograficzna

Jeżeli zakres diagnostyki obejmuje badanie termograficzne, w raporcie opisujemy wykryte anomalie cieplne i ich lokalizację. Istotne termogramy mogą być zestawione ze zdjęciami wykonanymi w świetle widzialnym, dzięki czemu można jednoznacznie zidentyfikować badany aparat, zacisk lub przewód.

Dokumentacja fotograficzna uzupełnia opis stanu instalacji. Zdjęcia mogą przedstawiać zarówno wykryte usterki, jak i elementy ważne dla udokumentowania sposobu wykonania instalacji, stanu rozdzielnicy oraz miejsc objętych dalszą diagnostyką.

Wykaz wykrytych usterek i nieprawidłowości

Istotne problemy ujmujemy w uporządkowanym wykazie. Każda pozycja powinna pozwalać ustalić, gdzie znajduje się problem, na czym polega i co należy z nim zrobić.

Wykaz może zawierać:

• - numer pozycji;
• - lokalizację;
• - nazwę obwodu lub elementu;
• - opis stwierdzonej nieprawidłowości;
• - możliwe znaczenie techniczne lub związane z dalszą eksploatacją;
• - zalecane działanie;
• - priorytet A, B lub C;
• - odniesienie do zdjęcia, termogramu lub wyniku pomiaru.

Nie ograniczamy raportu wyłącznie do wskazania, że dany element jest „dobry” albo „zły”. Przy wykrytych problemach opisujemy ich rzeczywisty charakter i wskazujemy dalszy sposób postępowania.

Zalecenia po diagnostyce

Na podstawie całego zebranego materiału przygotowujemy zalecenia dotyczące napraw, dalszych badań i ewentualnej modernizacji. Oddzielamy działania wymagające pilnej reakcji od prac, które można zaplanować w późniejszym terminie.

Zalecenia mogą dotyczyć między innymi:

• - usunięcia konkretnej usterki;
• - poprawienia lub wymiany połączenia;
• - wymiany uszkodzonego osprzętu lub aparatury;
• - wykonania dodatkowych pomiarów po uzyskaniu dostępu;
• - ponownego pomiaru po wykonaniu naprawy;
• - uporządkowania lub identyfikacji obwodów;
• - przebudowy wybranego fragmentu instalacji;
• - modernizacji rozdzielnicy;
• - dostosowania instalacji do planowanego zwiększenia obciążenia.

Raport powinien pozwalać odróżnić rzeczywiście konieczne naprawy od prac modernizacyjnych, które mogą poprawić funkcjonalność lub przygotować instalację do przyszłej rozbudowy.

Podsumowanie stanu instalacji

Na końcu raportu przedstawiamy syntetyczną ocenę stanu instalacji w zakresie objętym diagnostyką. Wskazujemy najważniejsze problemy, elementy wymagające pilnej reakcji oraz obszary, które można pozostawić do późniejszej naprawy lub modernizacji.

Jeżeli wykonany zakres nie pozwala na ocenę określonej części instalacji, informacja ta pozostaje wyraźnie zaznaczona. Nie formułujemy wniosków dotyczących elementów ukrytych lub nieobjętych kontrolą.

Co przekazujemy po zakończeniu pełnej diagnostyki

Po wykonaniu usługi klient otrzymuje uporządkowaną dokumentację pozwalającą wykorzystać wyniki diagnostyki przy dalszych naprawach, modernizacji lub planowaniu prac.

W zależności od wykonanego zakresu komplet może obejmować:

• - pełny Raport z diagnostyki technicznej i oceny stanu instalacji elektrycznej;
• - załącznik z wynikami wykonanych pomiarów;
• - szczegółową dokumentację fotograficzną;
• - dokumentację termograficzną, jeżeli badanie termograficzne zostało wykonane;
• - wykaz stwierdzonych usterek i nieprawidłowości;
• - listę zaleceń wraz z priorytetami A/B/C;
• - rekomendacje dotyczące napraw i modernizacji;
• - orientacyjny zakres niezbędnych prac;
• - wykaz lub identyfikację obwodów, jeżeli została wykonana w ramach diagnostyki.

Poszczególne załączniki mogą posiadać własne oznaczenia i numerację, dzięki czemu wyniki pomiarów, fotografie, termogramy, usterki i zalecenia można jednoznacznie powiązać z odpowiednimi miejscami opisanymi w raporcie.

Charakter raportu

Raport ma charakter diagnostyczny i odnosi się do stanu instalacji stwierdzonego w dniu badania oraz do zakresu faktycznie wykonanych czynności. Nie potwierdza stanu elementów, do których nie uzyskano dostępu lub których nie można było sprawdzić bez dodatkowego demontażu, odkrywek albo prac wykraczających poza zakres zlecenia.

Pełny Raport z diagnostyki technicznej i oceny stanu instalacji elektrycznej nie jest projektem instalacji ani protokołem odbioru wykonanych robót. Nie zastępuje również odrębnej kontroli okresowej instalacji wykonywanej w trybie przewidzianym dla takiej kontroli. Dokumentuje natomiast szczegółowo wykonany zakres diagnostyki, jej wyniki oraz działania zalecane na podstawie stwierdzonego stanu instalacji.