Szczegółowa dokumentacja fotograficzna
Szczegółowa dokumentacja fotograficzna stanowi techniczny zapis stanu instalacji w dniu wykonywania diagnostyki. Obejmuje nie tylko wykryte usterki, ale również najważniejsze elementy instalacji, rozdzielnicę, wybrane punkty pomiarowe oraz miejsca istotne dla późniejszej interpretacji raportu.
Zdjęcia wykonujemy w taki sposób, aby można było jednoznacznie ustalić, czego dotyczą i gdzie dany element znajduje się w obiekcie. W zależności od sytuacji wykonujemy zarówno ujęcie ogólne pokazujące lokalizację, jak i zbliżenie istotnego elementu.
Co może obejmować dokumentacja
- - widok rozdzielnicy przed otwarciem i po uzyskaniu dostępu do jej wnętrza;
- - aparaturę zabezpieczającą i sposób jej rozmieszczenia;
- - zaciski, szyny oraz dostępne połączenia przewodów;
- - sposób prowadzenia i oznaczenia przewodów w rozdzielnicy;
- - dostępne szyny PE i N oraz ich połączenia;
- - oznaczenia obwodów i opisy zabezpieczeń;
- - wybrane gniazda, łączniki, puszki i punkty przyłączeniowe;
- - miejsca wykonywania istotnych pomiarów;
- - elementy po wcześniejszych naprawach lub modernizacjach;
- - uszkodzenia, przegrzania, korozję, zawilgocenie i inne wykryte nieprawidłowości;
- - miejsca, których stan lub sposób wykonania wymaga dodatkowego wyjaśnienia;
- - warunki ograniczające dostęp do określonych elementów instalacji.
Zdjęcie ogólne i szczegół
Przy istotnych elementach dokumentujemy nie tylko sam detal. Zdjęcie zbliżeniowe uszkodzonego zacisku może dobrze pokazywać problem, ale bez szerszego ujęcia później trudno jednoznacznie ustalić, gdzie znajdował się on w rozdzielnicy.
Dlatego w uzasadnionych przypadkach stosujemy zestaw dwóch zdjęć: pierwsze pokazuje lokalizację elementu, drugie jego stan techniczny. Takie rozwiązanie jest szczególnie przydatne przy rozbudowanych rozdzielnicach, wielu podobnych obwodach oraz dokumentowaniu miejsc przewidzianych do późniejszej naprawy.
Powiązanie zdjęć z raportem
Fotografie mogą otrzymywać indywidualne oznaczenia, dzięki którym są bezpośrednio powiązane z odpowiednimi pozycjami raportu, wykazem usterek lub zaleceniami.
Przy większej liczbie zdjęć dokumentacja może zostać przygotowana jako osobny załącznik fotograficzny, na przykład F-01. Poszczególne fotografie mogą zawierać krótki opis wskazujący lokalizację, element instalacji oraz przyczynę umieszczenia zdjęcia w dokumentacji.
Dzięki temu zdjęcie nie funkcjonuje jako przypadkowa fotografia z wizyty, lecz jako część dokumentacji technicznej powiązana z konkretnym ustaleniem.
Termogramy i zdjęcia w świetle widzialnym
Jeżeli diagnostyka obejmuje badanie termograficzne, istotne termogramy mogą być zestawiane ze zwykłym zdjęciem tego samego miejsca. Pozwala to jednoznacznie zidentyfikować zabezpieczenie, zacisk lub przewód, którego dotyczy zarejestrowana anomalia cieplna.
Termogramy mogą być oznaczane osobną numeracją, dzięki czemu nie mieszają się z podstawową dokumentacją fotograficzną.
Dokumentacja przed i po naprawie
Jeżeli po diagnostyce wykonywana jest naprawa lub modernizacja, dokumentacja może również służyć do porównania stanu przed rozpoczęciem prac i po ich zakończeniu.
Ma to znaczenie szczególnie przy wymianie uszkodzonej aparatury, poprawianiu połączeń, porządkowaniu rozdzielnicy oraz usuwaniu usterek, które wcześniej zostały wskazane w raporcie.
Zakres dokumentacji
Liczba zdjęć zależy od wielkości i stanu instalacji. Nie fotografujemy każdego elementu wyłącznie po to, aby zwiększyć objętość dokumentacji. Rejestrujemy te miejsca, które pomagają odtworzyć stan instalacji, potwierdzić wykonany zakres diagnostyki albo udokumentować istotne ustalenia.
Fotografia pokazuje stan widoczny w chwili wykonania zdjęcia. Nie zastępuje pomiarów elektrycznych i nie pozwala ocenić elementów ukrytych w ścianach, posadzkach, stropach lub trwałej zabudowie, jeżeli podczas diagnostyki nie było do nich dostępu.